Ahmed er-Rufâî türbesi, manevi bir merkez olmasının yanı sıra, birçok insanın inanç ve umutlarını tazelediği bir kutsal alan olarak dikkat çekiyor. Ziyaretçileri, buradaki ruhsal atmosferin etkisiyle çeşitli dileklerde bulunmakta ve manevi huzur arayışında bulunmaktadır. Seyyid Ahmed er-Rufâî'nin hayatı ve öğretileri, bu türbeyi ziyaret edenlerin kalplerine dokunmakta ve onları manevi bir yolculuğa çıkarmaktadır.

Ahmed er-Rufâî türbesinin ziyaret edilme sebeplerinden bazıları şunlardır:

• Seyyid Ahmed er-Rifâî'nin türbesinin, tarikat pirlerinin türbelerinin ziyaretgâh hâline gelme sürecinin önemli örneklerinden olması.
• Türbenin, dervişler ve her kesimden insan için ziyaret edilen bir mekân olması.
• Moğol istilaları ve salgın hastalıklar sebebiyle XV. asırda terk edilen Ümmü Abîde Revâk’ın, iklim değişikliklerinin de etkisiyle giderek çölleşen bir arazi içinde dört asır boyunca metruk bir vaziyette kaldıktan sonra, 1887-1890 yılları arasında II. Abdülhamid'in himayesinde ve Rifâî şeyhi Ebu'l-Hüda Efendi'nin idaresinde büyük bir restorasyondan geçmesi ve bölgenin yeniden canlılık kazanması.

Ayrıca, Türkiye'nin birçok şehrinden çocuğu olmayanların ziyaret ettiği Seyyid Ahmed-i Kebir Er-Rufâî türbesinin de ziyaret edilme sebeplerinden bazıları, türbenin Anadolu'nun büyük velilerinden ve Rufâî tarikatı şeyhlerinden Seyyid Ahmed-i Kebir Er-Rufâî'ye ait olması ve türbede mezarlık içinde kesme taş ve tuğladan almaşık teknikten yapılmış olan 7 adet sanduka bulunmasıdır.