Amfitiyatrolar, antik dönemin etkileyici mimari yapıları arasında yer alır ve görünümüyle dikkat çeker. Genellikle yuvarlak bir yapı biçimine sahip olan bu yapılar, toplumsal etkinlikler için geniş alanlar sunar. Dikey olarak yükselen oturma düzeni, sesin yayılmasını sağlarken izleyicilerin sahneyi iyi bir açıdan görebilmesine olanak tanır. Ayrıca, amfitiyatrolar sadece görsel bir deneyim değil, aynı zamanda antik Roma'nın sosyal ve kültürel yaşamını yansıtan önemli yapılar olarak da öne çıkar.

Amfitiyatroların mimari özellikleri şunlardır:

• Şekil: Amfitiyatrolar, "çift tiyatro" anlamına gelen "amfi" kelimesinden de anlaşılacağı üzere, dairesel veya elips şeklindedir.
• Yapı: Genellikle yükselen tribünlerden oluşur ve bu tribünler, arenayı çepeçevre kuşatır.
• Arena: Kumla kaplı olan arena, kanlı gösterilerin sergilendiği alandır.
• Ek Özellikler: Tribünlerin altında karanlık odalar, gladyatörler için barakalar, zindanlar ve vahşi hayvanlar için kafesler bulunur.

En ünlü ve büyük amfitiyatro, MS 80'de resmi olarak açılan ve 50.000 seyirci kapasitesine sahip olan Kolezyum'dur (Flavianus Amfitiyatrosu). Amfitiyatroların ilk örnekleri, MÖ 1. yüzyılın başlarında Etruria ve Campania'da inşa edilmiştir. İlk gerçek amfitiyatronun tarihi ve yeri bilinmemekle birlikte, güvenilir en eski tarihe sahip olan amfitiyatro, MÖ 75 yılında inşa edilen ve "spectacula" olarak bilinen Pompeii Amfitiyatrosudur.