Dağ içi ovaları, yüksek dağlık alanların eteklerinde, akarsuların taşıdığı tortuların birikmesiyle oluşan verimli toprak parçalarıdır. Bu doğal oluşumlar, yer şekillerinin etkisiyle şekillenir ve çevresindeki ekosistem üzerinde önemli bir rol oynar. Geniş vadi tabanlarında meydana gelen bu ovalar, hem tarımsal faaliyetler için elverişli alanlar sunar hem de çeşitli bitki örtüleriyle zengin bir yaşam alanı oluşturur.

Dağ içi ovası, dağlık sahalarda akarsuların taşıdıkları malzemeleri geniş bir vadide biriktirmesi ile oluşan ovalardır. Dağ içi ovalarının oluşum süreci şu şekildedir:

• Dağlık veya yüksek plato bölgelerini aşan akarsular, yer yer dik yamaçlı boğazlar açarak akışlarına devam ederler.
• Bu boğaz çıkış kesimlerinde (akarsuyun boğazları geçtiği yerler); eğim değerleri daha az, akarsuların (vadilerin), ana akarsuya (ana vadiye) eklendiği yan kollar vardır.
• Eğimin azalmasına bağlı olarak, akarsuyun taşıma gücü de giderek azalır ve yan kolların ana akarsuya karıştığı kesimlerin yüksek bölümlerinde birikinti konileri, bunların birbirlerine eklenmeleriyle oluşan birikinti yelpazeleri ve ana akarsuya (vadiye) daha yakın olan eğimi iyice azalmış kesimlerde ise ovalar oluşur.

Türkiye'de en tipik dağ içi ovası, Bursa ovasının Uludağ volkanik kütlesine doğru en fazla sokulduğu (ovanın güney kesimi) bölümüdür. Dağ içi ovalarına örnek olarak, Wikimedia Commons'ta "Dağ içi ovası" başlıklı bir görsel bulunmaktadır.