Antik tiyatro mimarisi, akustik performansı artırmak için ustaca tasarlanmış unsurlar içerir. Sesin etkili bir şekilde yayılmasını sağlamak amacıyla, doğal eğimlerden ve özel malzeme seçimlerinden yararlanılmıştır. Bu yapılar, hem görsel hem de işitsel deneyimi zenginleştiren detaylarla doludur; bu da izleyicilerin sahnedeki performansları net bir şekilde duymalarını mümkün kılmaktadır.

Antik tiyatroların akustik özellikleri, çeşitli tasarım ve malzeme kullanımıyla optimize edilmiştir:

• Doğal eğim ve yamaç geometrisi: Tiyatrolar, sesin engelle karşılaşmadan yukarı doğru yayılmasını sağlayan dik yamaçlara inşa edilmiştir.
• Kireçtaşı basamaklar: Periyodik olarak dizilen kireçtaşı basamaklar, düşük frekanslı arka plan gürültülerini emerken, yüksek frekanslı dalgaları yansıtarak sesi güçlendirir.
• Orkestra zemini: Pürüzsüz mermer ve sert zemin yapısı, sesin kırılmadan tüm alana eşit şekilde yayılmasını sağlar.
• Sahne binası (skene): Sahne binası, ses yansıtıcı bir yüzey olarak işlev görür ve geri plana yansıtılan seslerin belirginliğini artırır.
• Tiyatro maskeleri: Oyuncuların taktığı maskeler, sesi tek bir odağa toplayarak megafon görevi görür.

Bu özellikler, antik tiyatroların 10.000'den fazla seyirciye, herhangi bir yapay ses yükseltici olmadan konuşma ve şarkıların rahatlıkla iletilebilmesini sağlamıştır.