1931 ile 1958 yılları arasında yapılan restorasyon projeleri, tarihi ve kültürel mirasın korunması açısından büyük bir öneme sahipti. Bu dönemde, özellikle Ayasofya gibi önemli yapılar üzerinde yoğunlaşan çalışmalar, mimari ve sanat eserlerinin geleceğe taşınmasında kritik bir rol oynadı. Restorasyon uygulamaları, sadece fiziksel yapıların onarımı değil, aynı zamanda tarihi bilincin yeniden inşası açısından da önemli gelişmeler içeriyordu.

1931-1958 yılları arasındaki restorasyon çalışmalarından bazıları şunlardır:

• Ayasofya'nın restorasyonu. 1931 yılında Thomas Whittemore, Ayasofya'nın mozaiklerinde temizlik ve onarım çalışmalarına başlamıştır. Bu süreçte müzeye çevrilen Ayasofya'nın tasvirli mozaikleri kapatılmamıştır.
• Genel restorasyon ilkeleri. İtalya'da Eski Eserler ve Güzel Sanatlar Yüksek Kurulu, restorasyon çalışmalarında uyulması gereken kuralları belirlemiştir. Bu kurallar arasında, anıtların dayanıklılığını artırmaya yönelik bakım ve sağlamlaştırma çalışmalarının önemi, tarihi ilkelere bağlı kalınması ve özgün öğelerin korunması yer almaktadır.

Ayrıca, Trabzon'da 1931-1958 yılları arasında belediye meclis zabıtnameleri incelenerek, şehrin imarına yönelik faaliyetler ve restorasyon çalışmaları hakkında bilgi edinilebilir.